Włoszczowski Zakład Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o.

ul. Wiejska 55, 29-100 Włoszczowa, tel. 41 394 36 80, fax 41 39 43 680

 

logo FEIiS UE-poziom-1200

 

Start Ścieki Dlaczego i jak powinno się wentylować kanalizację

Nieprzyjemne zapachy są charakterystyczne dla ścieków. Jeśli z instalacji kanalizacyjnej w budynku przedostają się do jego pomieszczeń nieprzyjemne zapachy, świadczy to o błędach w jej wykonaniu. Dlatego instalacja kanalizacyjna w każdym budynku musi być prawidłowo wykonana oraz utrzymywana w należytym stanie technicznym. Najczęstsze wady wynikają z :

  • braku lub źle działającego odpowietrzenia kanalizacji (np. braku lub zbyt małej średnicy wywiewki, zmniejszenie przekroju wywiewki przez gniazdujące ptaki , brak zaworów napowietrzających itp.)
  • niewielkiego rozszczelnienia pod względem gazowym kanalizacji wewnętrznej (np. niska jakość materiałów, brak na rurach uszczelek czy ich zużycie, niewłaściwego wykonanie podłączeń urządzeń sanitarnych np. płytkie syfony przy brodzikach natryskowych, wannach itp.).

 

Napływ gazów z instalacji kanalizacyjnej do pomieszczeń w budynku (np. łazienki lub toalety) spowodowany jest zwykle wysysaniem wody z syfonów w urządzeniach sanitarnych (przede wszystkim wanny, brodzika, umywalki). Dzieje się tak wtedy, gdy instalacja nie jest właściwie wentylowana przez wywiewki lub zawory napowietrzające. Przy gwałtownym przepływie wody, np. po spuszczeniu wody w misce ustępowej, albo gwałtownym przepływie wody wypompowywanej z pralki, nad słupem płynącej wody tworzy się podciśnienie i którędyś musi wpłynąć powietrze. Powietrze jest zasysane właśnie przez syfony, wyciąga wodę, stanowiącą zamknięcie hydrauliczne, a nienapełniony syfon powoduje przedostawanie się smrodów do pomieszczenia . Jeżeli podczas spuszczania wody z przyborów słychać bulgotanie, woda nie chce spływać, a w pomieszczeniu wyczuwa się wyziewy z kanalizacji, to znak, że z instalacją kanalizacyjną w budynku dzieje się coś złego. Wiele osób wsypuje wówczas do syfonu środek udrażniający rury - na przykład "kreta", bardziej przezorni sięgają nawet po sprężynę czyszczącą. Tymczasem najczęstszą przyczyną wadliwego działania kanalizacji nie jest wcale niedrożność, tylko źle rozwiązane jej napowietrzanie.

 

CO WARTO WIEDZIEĆ O DZIAŁANIU KANALIZACJI

Instalacja kanalizacyjna w domach jednorodzinnych działa najczęściej grawitacyjnie, to znaczy ścieki pod własnym ciężarem spływają rurami do zewnętrznego zbiornika (szamba lub przydomowej oczyszczalni) albo do kolektora sanitarnego ulicznego. Aby ścieki mogły swobodnie spływać, instalacja kanalizacyjna musi spełniać następujące warunki:

  • przewody muszą być prowadzone z odpowiednim spadkiem,
  • muszą mieć odpowiednio dobrane średnice,
  • instalacja musi być otwarta - w najwyższym jej punkcie powinno znajdować się urządzenie doprowadzające powietrze i wyrównujące ciśnienie w instalacji do ciśnienia atmosferycznego i jednocześnie odprowadzające gazy kanalizacyjne na zewnątrz budynku. Urządzeniem tym powinna być rura wywiewna (zwana też wywiewką lub kominkiem odpowietrzającym do instalacji sanitarnej) umieszczona na pionie kanalizacyjnym, wyprowadzona ponad dach. Innym rozwiązaniem może być zawór napowietrzający umieszczony na przewodach wewnątrz domu.

Instalacja kanalizacyjna działa prawidłowo, jeśli w rurach panuje ciśnienie atmosferyczne, a więc instalacja musi być otwarta, a w najwyższym jej punkcie powinna znajdować się wywiewka oprowadzająca gazy kanalizacyjne i wyrównująca ciśnienie w instalacji do ciśnienia atmosferycznego. Dodatkowe pozostałe piony muszą być wyposażone w zawór napowietrzający umieszczony wewnątrz domu lub ten pion musi zostać połączony z kominkiem wentylacyjnym (wywiewką). Ponieważ podczas spływania ścieków w części instalacji tworzy się podciśnienie, które zasysa powietrze do rur, instalacja powinna być tak wykonana, by to powietrze mogło się do niej dostawać swobodnie, nie zakłócając pracy kanalizacji.
Niestety, montowanie wywiewki bywa lekceważone przez monterów, a czasem rezygnują z niej sami inwestorzy, którzy obawiają się dodatkowych kosztów i przeciekania dachu w miejscu przeprowadzenia rury. Warto pamiętać, że brak wywiewki może powodować zakłócenia w działaniu kanalizacji. Jeśli instalacja kanalizacyjna ma połączenie z atmosferą (na przykład rurą wywiewną wyprowadzoną ponad dach), podczas spływania ścieków powietrze zasysane jest przez pion i kanalizacja działa właściwie. Jeśli brakuje takiego rozwiązania, powietrze zasysane jest przez najbliższy dostępny otwór - najczęściej przez syfon w urządzeniu sanitarnym. Powoduje to spadek poziomu wody w syfonie i odsłonięcie zamknięcia wodnego, a wtedy wyziewy kanalizacyjne mają wolną drogę do wnętrza domu. Jeśli instalacja nie ma wywiewki, a ścieki spływają do zewnętrznego zbiornika (szamba), który nie ma własnego odpowietrzania, to szybko ulegną gniciu i zaczną się wydzielać duże ilości metanu oraz siarkowodoru. Może to przyspieszać niszczenie zbiornika, a także powodować wewnątrz niego rozwój grzybów i pleśni. Zasysanie wody w syfonie może także wystąpić w instalacjach wyposażonych w wywiewkę, w których nieprawidłowo wykonano podejście pod przybór, na przykład:

  • podejście ma zbyt małą średnicę,
  • podejście jest zbyt długie albo też składa się z więcej niż trzech kolanek.

KANALIZACJA W PRZEPISACH

Na podstawie §125 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. 02.75.690) przewody spustowe (piony) instalacji kanalizacyjnej powinny być wyprowadzone jako przewody wentylacyjne ponad dach. Zakończenie pionu zwane jest wywiewką lub rurą wywiewną. Wprowadzanie przewodów wentylujących piony kanalizacyjne do przewodów dymowych i spalinowych oraz do przewodów wentylacyjnych pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi jest zabronione.
Jeśli w budynku jest kilka pionów, rura wywiewna powinna się znajdować na pionie najbardziej oddalonym od przykanalika (w domu jednorodzinnym powinien to być pion najbardziej obciążony ściekami). Oprócz tego należy montować rurę wywiewną na co piątym (licząc od najbardziej oddalonego) pionie kanalizacyjnym. Reszta pionów może być wentylowana zaworami napowietrzającymi.
Podłączenie kilku pionów do jednej rury wywiewnej jest możliwe pod warunkiem, że pole jej przekroju jest równe co najmniej dwóm trzecim sumy przekrojów podłączonych pionów.

RURA WYWIEWNA

Wywiewka to ostatni odcinek pionu kanalizacyjnego wyprowadzony ponad dach budynku i zabezpieczony przed opadami atmosferycznymi, ptakami i gryzoniami. Wywiewka ma średnicę równą średnicy pionu kanalizacyjnego lub większą od niej. Zadaniem jej jest usuwanie z kanalizacji gazów kanałowych powstających podczas gnicia ścieków, a także - wprowadzanie do instalacji powietrza potrzebnego do swobodnego spływania ścieków.
Rodzaje wywiewek. W sklepach hydraulicznych są gotowe rury wywiewne z materiałami do uszczelnienia przejścia przez dach lub bez nich. Można też kupić samo zakończenie - kominek do montażu na pionie kanalizacyjnym. Najpopularniejsze są wywiewki z tworzyw sztucznych w kilku kolorach.
Wielu producentów blachodachówek, dachówek ceramicznych lub betonowych oferuje własne rozwiązania kominków wentylacyjnych: z tworzyw sztucznych, żeliwa lub materiałów ceramicznych, pasujące do konstrukcji dachu i wzornictwa pokrycia.
Zasady montażu. Wywiewki należy umieszczać z dala od otworów wentylacyjnych i dachowych czerpni powietrza, a odległość wywiewki od otworów okiennych i drzwiowych pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi nie powinna być mniejsza niż 4 m (licząc w poziomie).
Wysokość wywiewki (tzn. części wystającej ponad dach) dobiera się tak, by nie było możliwe zakrycie jej śniegiem. Wysokość ta zależy od kąta nachylenia dachu i wynosi dla dachów:

  • stromych - minimum 0,5 m,
  • płaskich - co najmniej 1,0 m.

Zabrania się wpuszczania rur wywiewnych do kanałów wentylacyjnych i kominowych.

ZAWORY NAPOWIETRZAJĄCE

W odróżnieniu od wywiewek działają tylko w jednym kierunku - wpuszczają odpowiednią ilość powietrza do kanalizacji, ale uniemożliwiają wydostawanie się z niej gazów kanałowych. Dzięki temu można je montować wewnątrz budynku. Stosuje się je do napowietrzania pionów niezakończonych wywiewkami oraz podejść kanalizacyjnych, w których spływanie ścieków jest utrudnione (na przykład gdy podejście jest zbyt długie albo ma za dużo załamań).
Do zaworu musi dopływać powietrze, nie należy więc zabudowywać go szczelną ścianką z cegły ani z płyty gipsowo - kartonowej. Jeżeli obudowa jest konieczna, należy w przyszłej ściance wykonać kratkę wentylacyjną lub, jeśli zawór jest mały, zamontować zdejmowaną płytkę osłaniającą - płytka nie może być jednak "zafugowana", aby powietrze mogło przepływać przez szczeliny wokół niej. Duże zawory potrzebują większej ilości dopływającego powietrza.
Zawory można łatwo demontować. Jest to wygodne, jeśli trzeba przeczyścić instalację.
Zawory napowietrzające mogą pracować w temperaturze ujemnej, ale żeby nie ulegały oblodzeniu, trzeba je ocieplić. Do ocieplenia może służyć styropianowa obudowa, w której zawór jest sprzedawany.

CZY MOŻE NIE BYĆ WYWIEWKI?

Nie. Wiele osób próbuje zastąpić wywiewki zaworami napowietrzającymi. Otóż w instalacjach podłączonych do sieci kanalizacyjnej jest to niedopuszczalne. Rury wywiewne służą w nich bowiem także do wentylacji sieci - usuwają gazy kanałowe.
Jeśli instalacja domowa podłączona jest do szamba, to można zrezygnować z wywiewki na dachu i zamontować ją bezpośrednio na zbiorniku (jest to tzw. wentylacja niska; w2). Latem jednak będzie się z takiej wywiewki wydobywał nieprzyjemny zapach.


Jeśli w budynku jest kilka pionów

...na przykład łazienkowy i kuchenny, to można je wentylować jedną wywiewką. Oba piony trzeba wówczas połączyć ze sobą ponad najwyżej zainstalowanym przyborem, zwykle pod stropem najwyższej kondygnacji lub na strychu. Jeśli piony są znacznie od siebie oddalone i łączenie ich jest kłopotliwe, to kuchenny można zakończyć zaworem napowietrzającym.

PODSUMOWANIE

Nieodpowiedni sposób wentylowania instalacji kanalizacji wewnętrznej a w szczególności brak odpowiednich wywiewek z pionów kanalizacyjnych wyprowadzonych ponad dach może być przyczyną:

  • złej pracy instalacji kanalizacyjnej,
  • przedostawania się odorów z kanalizacji do pomieszczeń domowych,
  • cofnięcia ścieków zalegających w syfonach (zachlapania pomieszczeń ściekami) podczas udrażniania czy prowadzenia podstawowych czynności eksploatacyjnych polegających na czyszczeniu przewodów kanalizacyjnych za pomocą specjalistycznych samochodów ciśnieniowych.

Odpowiedzialność za prawidłowe wykonanie wewnętrznej instalacji kanalizacyjnej spoczywa na właścicielu budynku.
Do wzrostu nieprzyjemnych zapachów wydobywających się z sieci kanalizacyjnej może dochodzić podczas :

  • niskiego ciśnienia atmosferycznego (np. przed wystąpieniem opadów atmosferycznych)
  • nielegalnego wprowadzania do kanalizacji niepodczyszczonych ścieków przemysłowych czy przepompowywania do kanalizacji zawartości szamb.

 

Źródło: ladnydom.pl/budowa/1,106581,2567316.html z dnia 15 września 2011 r.

DLACZEGO I JAK POWINNO SIĘ  WENTYLOWAĆ KANALIZACJĘ